Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

ΨΗΦΙΑΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΛΦΑΒΗΤΑΣ



ΨΗΦΙΑΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ¨ΤΑ 24 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΛΦΑΒΗΤΑΣ ¨


Πρόκειται για ψηφιακό λεξικό που συνδέει λέξεις με τα γράμματα της αλφαβήτας! 
Είναι μια ομαδική δραστηριότητα στα πλαίσια επιμόρφωσης Β1 επιπέδου.
Oνόματα δημιουργών: Αλεξανδρίδου Βασιλική
                           Τζίνη Ζαχαρούλα 
                        Τσελεπή Ελένη 
 
Περιλαμβάνει δύο πίνακες αναφοράς, έναν με ¨Τα γράμματα της αλφαβήτας¨ 

και έναν με ¨ Εικόνες που το πρώτο τους γράμμα
 αντιστοιχεί στο κάθε γράμμα της Αλφαβήτας¨

Κάνοντας κλικ στις λέξεις που βρίσκονται στον πίνακα αναφοράς ¨Εικόνων Των 24 Γραμμάτων¨ τα νήπια μεταφέρονται με τη χρήση της υπερσύνδεσης στον πίνακα με το αντίστοιχο γράμμα της αλφαβήτας, που είναι το αρχικό γράμμα της λέξης. Δίπλα από την κάθε εικόνα υπάρχει μια στήλη με το εικονίδιο του μικροφώνου όπου εκεί μπορούν πατώντας την υπερσύνδεση να ακούσουν τον ήχο της κάθε λέξης.
 
Μία ακόμη δυνατότητα του ψηφιακού λεξικού είναι ότι μπορούν να αντιγράψουν τις λέξεις με τα ονόματα των εικόνων στο πλαίσιο που υπάρχει δεξιά δίπλα από την εικόνα.


Οδηγίες : Αν θέλετε  να χρησιμοποιήσετε το Ψηφιακό  λεξικό πατήστε  δεξί κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο   S5_dd_tzini_zaxaroula και κατεβάστε το αρχείο στον υπολογιστή σας κάνοντας λήψη και κατέβασμα του συμπιεσμένου αρχείου στο ριζικό σας κατάλογο ( C:/).


Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Με ένα Χάρτινο Καραβάκι, Αγκαλιά ... στέλνω Αγάπης μηνύματα πολλά!!



  

 Με ένα Χάρτινο Καραβάκι, 

αγκαλιά ...
     

   στέλνω Αγάπης μηνύματα πολλά

 στην Μαμά!!




Αποτέλεσμα εικόνας για το χαρτινο καραβακι τησ μαμασ   

Λένε οτι οι Μαμάδες είναι η αρχή της δικής μας ζωής!

Λένε οτι οι Μαμάδες είναι μεγάλες και ξέρουν τα πάντα!

Λένε οτι οι Μαμάδες θα είναι πάντα δίπλα μας σε ότι και αν τους ζητήσουμε!


Η Σοφία και η Μαρία λοιπόν ήξεραν να φτιάχνουν χάρτινα καραβάκια που τα έμαθαν από την  μαμά τους!
"Λοιπόν όταν γυρίσω σπίτι, θα ζητήσω κι εγώ απ΄ την δική μου την μαμά να μου μάθει.
 Γιατί όπως σας είπα οι μαμάδες αλλά και οι μπαμπάδες ξέρουν τα πάντα."

Σκέφτηκε η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας.

Τι γίνεται όμως αν δεν ξέρει να φτιάχνει να φτιάχνει Χάρτινα Καραβάκια;;


  Το Χάρτινο Καραβάκι της μαμάς, της Ελένης Γεωργοστάθη με εικονογράφηση Ελίζας Βαβούρη των εκδόσεων Ψυχογιός μας μιλάει για αυτήν την απόλυτη εμπιστοσύνη που έχουμε σαν μικρά παιδιά στους γονείς μας,  οτι οτιδήποτε ζητήσουμε, θελήσουμε, εμπιστευτούμε θα είναι πάντα δίπλα μας παντογνώστες και υποστηριχτές για τα καταφέρουν πριν από εμάς για εμάς!

Όμως η μαμά του παραμυθιού μας δεν γνωρίζει να φτιάχνει χάρτινα καραβάκια και εναγωνίως παλεύει να μάθει χωρίς κανένα αποτέλεσμα!

Και πως θα αποκαλύψει το κρυφό της μυστικό χωρίς να πληγώσει την μικρή της; 

Τον ρόλο του βοηθού της μαμάς παίρνει ο μπαμπάς που με απόλυτη ειλικρίνεια ανακαλύπτει την αλήθεια!

"Ξέρεις, υπάρχει ένα προβληματάκι: η μαμά δεν ξέρει να φτιάχνει καραβάκια από χαρτί! Κι όλη αυτή την ώρα προσπαθεί να μάθει."

Η απογοήτευση της μικρής μας πρωταγωνίστριας είναι μεγάλη

Η δήλωση όμως του μπαμπά:

 " Είναι πολλά που ξέρουμε, αλλά είναι και πολλά αυτά που δεν ξέρουμε'' 
 "Κανείς δεν τα ξέρει όλα" είναι τα μαγικά λόγια που βοήθησαν  την μικρή μας να κατανοήσει και να αποδεχτεί το ότι το να μην ξέρει κάποιος να κάνει κάτι δεν είναι κακό!



Γι΄ αυτό λοιπόν και εμείς ως μικροί ήρωες στην καρδιά της μαμάς μας 

παρουσιάσαμε το παραμύθι με πολύ αγάπη σε αυτές 
















Αναγνωρίσαμε όλα όσα κάνει για εμάς
 από την πρώτη ημέρα που μας έφερε στην ζωή





Εκφράσαμε τους λόγους για τους οποίους την αγαπάμε! 
Και πιστέψτε μας είναι πάρα πολλοί!



Μαμά 


Σ΄ αγαπώ γιατί με βοηθάς στην κούνια να πηγαίνω ψηλά  -Γιάννης

Σ΄ αγαπώ γιατί με κάνεις αγκαλιά - Αλέξανδρος

Σ΄ αγαπώ γιατί πάμε βόλτα στο πάρκο και κοιτάμε τα αστέρια - Καμέλια

Σ΄ αγαπώ γιατί με πηγαίνεις τα απογεύματα βόλτα στο σχολείο για να κάνω κούνια - Χριστίνα

Σ΄ αγαπώ γιατί κάνεις για εμένα πολλά πράγματα για να περνάω καλά- Χρήστος

Σ΄ αγαπώ γιατί μου αγοράζεις γλυκά - Κωνσταντίνα

Σ΄ αγαπώ γιατί κάνουμε βόλτες μαζί - Σταυρούλα








Ζωγραφίσαμε τις πιο όμορφες στιγμές μας μαζί της!






Και φυσικά πήραμε τον ρόλο του δασκάλου και μάθαμε στις μαμάδες μα πως να φτιάχνουν χάρτινα καραβάκια! Γιατί είτε το πιστεύετε είτε όχι ,
 όπως η συμπρωταγωνίστρια του παραμυθιού μας έτσι και οι δικές μας μαμάδες 
δεν γνώριζαν να φτιάχνουν καραβάκια!



 Και για όσα δεν ξέρεις θα γίνω δάσκαλος/α σου εγώ 
και θα σου μάθω όσα μπορώ!!






Η αποδοχή των ανθρώπων για το όσα μπορούν και όσα δεν μπορούν να κάνουν για τους δικούς τους ανθρώπους αλλά και συνανθρώπους είναι αρετή!1

 Για εμένα είσαι η Βασίλισσα της Καρδιάς μου!!





                                    





Το λιγότερο δώρο που μπορώ να σου προσφέρω 
εκτός από την απέραντη αγάπη μου για σένα!!







  Όλους τους λόγους που με αγαπάς, 
θα τους κρατάω φυλαχτό!!




Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Μήπως Ήρθε η Ώρα να Νικήσουμε τους Φόβους μας;



Μήπως Ήρθε η Ώρα 

Να Νικήσουμε τους Φόβους μας;   


                      Ζητείται ιππότης! (Μικρές καληνύχτες)   



   Ποιο παιδί δεν ονειρεύτηκε να γίνει Ιππότης, γενναίος, 
     δυνατός και ξακουστός;

Να φοράει πανοπλία, περικεφαλαία και να κρατάει στα χέρια του ένα μαγικό σπαθί που θα νικάει τα πάντα;

Ποιο παιδί δεν θέλει να πολεμήσει δράκους, λιοντάρια, φαντάσματα, τέρατα ξακουστά;


Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν ήταν ένα  μικρό παιδί, Αντώνιο τον λέγανε σαν όλα τα παιδιά, που πολεμούσε με τέρατα και δράκους φοβερούς, έχοντας ως πιστό του φίλο μια μαυρή ταραντούλα, τον Μαυρίκιο!

Τρομερό; Καθόλου τρομερό και φοβερό για τον ίδιο! 
             Ήταν ένας φίλος πιστός για αυτόν.

Αντίθετα φοβόταν το σκοτάδι!!

Και ποιος δεν φοβάται κάτι άραγε;
  Kαι κάθε βράδυ που έπεφτε για ύπνο και η μαμά του του έκλεινε το φως αρχίζανε τα δύσκολα γι΄αυτόν και με συντροφιά την ταραντούλα του και έναν μικρό φακό που τον άναβε άρχιζε να λέει ιστορίες για μάχες ιπποτών και αποκοιμιότανε!

Μια ευφάνταστη ιστορία της Τζένης Κουτσοδημητροπούλου με εικονογράφηση της Ναταλίας Καπατσούλια ¨ Ζητείται Ιππότης¨ από τις εκδόσεις Μεταίχμιο που τρυφερά μας μιλάει για τον φόβο ενός μικρό παιδιού που με το όνειρο του να γίνει ιππότης γενναίος και σωστός προσπαθεί να ξεφύγει από τον φόβο του νομίζοντας ότι είναι ο μοναδικός που φοβάται! 

Μα είναι δυνατόν;

Ώσπου μια μέρα ήρθε μια αναπάντεχη πρόσκληση για τον μικρό μας ήρωα και τον καλούσε να παρευρεθεί σε ένα πάρτυ ιπποτών!!

Η χαρά ήταν μεγάλη! Ντύθηκε στολίστηκε και πήγε στο πάρτυ ώσπου ήρθε η ώρα για παιχνίδι!!!!
"Να παίξουμε το -Σκοτεινό Δωμάτιο-'' είπαν όλα τα παιδιά με μια φωνή εκτός από τον φίλο μας τον Αντώνιο!

Και αυτός που φοβόταν το σκοτάδι;

 Πάλεψε με τον φόβο του για να μην πει όχι αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε! Αλλά πριν φανερώσει το μεγάλο του μυστικό ανακάλυψε ότι και ο φίλος του, Ο γενναίος στα μάτια του Ιππότης Ιάκωβος φοβόταν και αυτός, αλλά όχι το σκοτάδι .... την συντροφιά του την ταραντούλα!

¨Ίσως τελικά όλοι να φοβούνται κάτι¨ σκέφτηκε και αυτό του γέμισε μεγάλη χαρά!!

Ήταν το ωραιότερο πάρτυ της ζωής του! είμαι σίγουρη και εγώ αλλά και εσείς αν διαβάσετε την ιστορία του  ότι δεν θα το ξεχάσει ποτέ!!

Η ιστορία μας όμως δεν τελειώνει για εμάς εδώ..............
   συνεχίστηκε στην τάξη και 
μας παρέσυρε σε μαγικές διαδρομές!!

Ξεκινώντας για αρχή εκμυστηρεύτηκε ο ένας στον άλλο τους φόβου του και εγώ φυσικά μαζί τους έγινα παιδί και μίλησα για τους φόβους μου!!
 Γιατί φοβάμαι κι εγώ όχι ένα πράγμα αλλά πολλά!!


Όλοι οι φόβοι μας γράφτηκαν σε ένα μεγάλο χαρτί,




και Ιππότες χωρίς κάστρο γίνεται; Δεν γίνεται!


 Φτιάξαμε και εμείς το δικό μας κάστρο λίγο διαφορετικό βέβαια σε σχήμα σαν παζλ και το κάθε κομμάτι αντιστοιχούσε και σε έναν φόβο μας , τον πιο μεγάλο!






Θα καταφέρουμε όμως να περάσουμε τον λαβύρινθο και να φτάσουμε στο κάστρο που είναι φυλακισμένος ο φόβος μας για να τον νικήσουμε;








 και όλα έγιναν πάνω σε ένα αλογάκι!
 Γιατί ιππότης χωρίς άλογο δεν γίνεται,



με μια περικεφαλαία για να νοιώσουμε πιο γενναίοι,


ένα σπαθί με το μήνυμα γραμμένο από τα χεράκια μας,


 ¨Ας πολεμήσουμε τους φόβους μας¨




και μια ασπίδα που μας προστατεύει από όλα όσα όλοι οι άνθρωποι μαζί φοβούνται!!




είμαστε πια έτοιμοι να νικήσουμε ότι κακό μας στοιχειώνει και μας σπρώχνει προς τα πίσω!!


Φτιάξαμε τους φόβους μας μάσκες 




Μέσα στο δάσος και τραγουδώντας ένα τραγούδι 
με τον ρυθμό του τραγουδιού ¨Λύκε Λύκε είσαι εδώ;¨

ξεκίνησε το παιχνίδι

Το Τραγούδι μας
ακολουθεί παρακάτω 

Περπατώ Περπατώ μεσ το δάσος

βλέπω τον φόβο να ρχεται εδώ
 Περπατώ περπατώ μεσ το δάσος 
βλέπω τον Φόβο να΄ρχεται εδώ
Φόβε Φόβε είσαι εδώ;
Δεν μπορώ να φανταστώ 
ότι εγώ θα σε νικήσω 
και θα γίνω Τρομερός!!



Τα παιδιά ψάχνουν να βρουν τους φόβους τους 
και προσπαθούν να τους νικήσουν  








να μην ξεχνάμε όμως ΌΤΙ ΈΝΑΣ ΚΑΛΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ 
θα πρέπει να είναι ευγενικός
γενναίος, υπάκουος και με καλούς τρόπους 

κατασκευάζοντας έναν Ιππότη για να μην το ξεχνάμε




Καλή Νίκη λοιπόν!!

Και Καλό διάβασμα!!


γιατί η ζωή χωρίς παραμύθια δεν μπορεί να είναι ποτέ 

ΜΑΓΕΥΤΙΚΉ!!






Τζένη ΚουτσοδημητροπούλουΖητείται ιππότης (Μικρές καληνύχτες), Εικονογράφος: Ναταλία Καπατσούλια , εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2016